In de gemeente Kashi (Ch: Gayi) in het district Sershul (Shiqu) in het oosten van Tibet zijn veel Tibetanen vastgezet na hun protest begin november tegen goudwinning op hun traditionele graaslocatie Serkhok.
Volgens vertraagde informatie uit de regio die het in Dharamsala gevestigde Tibetan Policy Institute heeft ontvangen, werden ongeveer 80 Tibetaanse demonstranten vastgehouden en velen van hen werden tijdens de ondervraging gemarteld. Toen internationale media contact met hen opnamen voor een reactie, gaven de Chinese autoriteiten geen commentaar, maar ze ontkenden ook niet dat een dergelijk protest had plaatsgevonden. Na de protesten hebben de autoriteiten ook een communicatieverbod in de regio afgekondigd, waardoor het moeilijk is om deze berichten verder te verifiëren.
Het district Sershul ligt in de Tibetaanse autonome prefectuur Kandze (Ganzi) in de huidige provincie Sichuan. De naam van de vallei, Serkhok, betekent “gouden vallei” in het Tibetaans.
Op 5 november 2025 ontdekten lokale Tibetaanse bewoners dat er goud werd gedolven op de traditionele graasplaats voor hun vee in Serkhok. Ze confronteerden de mijnwerkers en brachten onmiddellijk de autoriteiten van de gemeente op de hoogte. Volgens de verhalen van de bewoners wezen de ambtenaren van de gemeente de bezorgdheid van de gemeenschap van de hand en beweerden dat het land volledig eigendom was van de overheid, met de volgende verklaring: “Jullie hebben het recht niet om in te grijpen. Dit land is volledig eigendom van de overheid. We zullen het onderzoeken en beslissingen nemen”.
Ambtenaren bestempelden de pogingen van de dorpelingen om de mijnbouwactiviteiten te stoppen als illegale inmenging.
De ontwikkelingen in Kashi weerspiegelen het kruispunt van milieugeschillen, beperkingen op traditionele economische middelen van bestaan, culturele onderdrukking en systematische mensenrechtenschendingen. Het patroon van mijnbouwgerelateerde conflicten, in combinatie met langdurige beperkingen van Tibetaanse religieuze, culturele en economische praktijken, weerspiegelt bredere gedocumenteerde trends in Tibetaanse regio’s in de afgelopen decennia.
“De voortdurende gedwongen verdwijningen, bewaking en behandeling van demonstranten door de Chinese autoriteiten verdienen dringend internationale aandacht en onderzoek,” zegt Tencho Gyatso, voorzitter van de International Campaign for Tibet. “De moedige Tibetanen die zich verzetten tegen de mijnbouwactiviteiten in Serkhok en nog steeds vastzitten, moeten onmiddellijk worden vrijgelaten. De Chinese autoriteiten moeten actief overleg plegen met Tibetaanse gemeenschappen, in plaats van hen te bedreigen en te arresteren, voordat ze hun goedkeuring hechten aan mijnbouwactiviteiten die een bedreiging kunnen vormen voor het milieu en de traditionele economische middelen van bestaan van de Tibetanen.”
Een graafmachine die wordt gebruikt bij de goudwinning in Kashi in het oosten van Tibet. (Foto: Tibet Policy Institute)
Massale arrestaties en detentie
Uit de beschikbare informatie blijkt dat de autoriteiten op de avond van 6 november 2025, een dag na de protesten, in Kashi huis-aan-huis huis huiszoekingen zijn begonnen en ongeveer 80 Tibetanen hebben aangehouden.
Volgens TPI werden de gearresteerde personen voor ondervraging overgebracht naar faciliteiten in Sershul County. Bronnen meldden dat de arrestanten gemarteld werden, onder andere door slaaptekort en agressieve ondervragingen die leidden tot lichamelijke verwondingen zoals gebroken ribben en nierschade.
De gevangenen werden gedwongen om meerdere documenten te ondertekenen waarin ze beloofden om geen informatie over de ontwikkelingen door te geven en om in de toekomst niet meer te protesteren tegen mijnbouwactiviteiten. Volgens TPI vervalsten de autoriteiten ook getuigenverklaringen waarin werd beweerd dat Tibetanen zonder rechtvaardiging Chinese functionarissen aanvielen.
Hoewel de meesten van hen na ondervraging werden vrijgelaten, werden er op 16 november nog ongeveer zeven Tibetanen vastgehouden, aldus TPI. Hun verblijfplaats was ten tijde van dit verslag nog onbekend. Volgens China’s eigen wet op het strafprocesrecht (CPL) heeft de familie van een gedetineerde het recht om binnen 24 uur geïnformeerd te worden over de redenen voor en de locatie van de detentie. Hun voortdurende detentie is dus een gedwongen verdwijning volgens de internationale mensenrechtenwetgeving.
Na de protesten van de Tibetanen en hun daaropvolgende arrestaties stelden de Chinese autoriteiten (naar verluidt een gezamenlijke operatie waarbij het United Front Office, het Public Security Bureau, de gewapende politie en ambtenaren van de townships betrokken waren) een lockdown in met een communicatieverbod in Kashi. Veiligheidsautoriteiten voerden gewapende patrouilles uit in openbare gebieden en doorzochten binnenshuis op indringende wijze personen die verdacht werden van verzet tegen mijnbouwactiviteiten en namen mobiele telefoons van anderen in beslag.
De autoriteiten belegde bijeenkomsten om de bewoners te waarschuwen niet over het incident te praten, waarbij ze benadrukten dat het uitlekken van informatie “naar de buitenwereld” een ernstig strafbaar feit zou zijn.
Volgens een inwoner waren de protesten in november 2025 het hoogtepunt van het jarenlange samenspannen van ambtenaren van de provincie Sershul en de autoriteiten van de gemeente Kashi met particuliere zakenlieden bij het verlenen van toestemming voor het exploiteren van dergelijke mijnen.
Tibet Policy Institute adjunct-directeur Tempa Gyaltsen Zamlha geeft updates over de goudwinning in Kashi in Oost-Tibet.
Steun de Tibetanen in hun strijd voor vrijheid door hier te doneren!
