Terwijl de Tibetanen uitkeken naar de 61ste verjaardag van de Tibetaanse Volksopstand van 10 maart 1959, maakte de Chinese regering duidelijk dat ze hun thuisland in de Himalaya nog steeds domineren, met een massale show van militair machtsvertoon.<\/p>\n
Op 6 maart bracht een gezamenlijke militaire oefening in het centrum van Lhasa, de hoofdstad van Tibet, ‘gevechtsklare’ troepen van het Volksbevrijdingsleger, brandweerlieden en officieren uit de People’s Armed Policy tevoorschijn.\u00a0De oefening, die in deze politiek gevoelige tijd van het jaar bijna een ritueel is geworden, werd in de stad gehouden ondanks bijna lege straten vanwege de aanhoudende politieke afsluiting van Tibet door China, die dit jaar nog erger is geworden door de noodtoestand van het coronavirus (COVID19) .<\/p>\n
Herdenkingen in maart<\/strong> In 2008, toen de Olympische Spelen naar Peking kwamen, braken in Tibet opnieuw massaprotesten uit in de maand maart, wat uiteindelijk leidde tot een hard optreden dat in de 12 jaar daarna alleen maar erger is geworden.<\/p>\n Voor de militaire oefening van dit jaar benadrukten Chinese staatsmedia in de Tibetaanse Autonome Regio, waaronder Lhasa en een groot deel van West- en Centraal-Tibet, de ‘gevoelige periode van stabiliteit’. “Stabiliteitsonderhoud<\/strong>” Volgens een staatsmediabericht: “Afdelingen en andere agentschappen hebben een sterke gezamenlijke kracht om de sociale stabiliteit te behouden, en ze hebben de juiste geest om gewelddadige terroristische misdrijven aan te pakken.”<\/p>\n Sommige troepen werden buiten het InterContinental-hotel in Lhasa afgebeeld. Naast het InterContinental bevindt zich het beruchtste detentiecentrum in Lhasa, Gutsa, dat bekend staat om de marteling van Tibetaanse monniken, nonnen en leken.<\/p>\n Het belang van de agressieve noodzaak tot “stabiliteitsbehoud” werd benadrukt in de gehele autonome regio van Tibet, waaronder in Shigatse (Chinees: Rikaze) en Nyingtri (Chinees: Linzhi), een zwaar gemilitariseerd gebied dat grenst aan de staat Arunachal Pradesh in India.<\/p>\n Een dag voor het 10-jarig bestaan \u200b\u200bvan 10 maart organiseerde het National Security Command in Lhasa nadrukkelijk een videovergadering om de “inzet van de volgende fase van veiligheids- en beveiligingswerkzaamheden in de regio” te regelen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Terwijl de Tibetanen uitkeken naar de 61ste verjaardag van de Tibetaanse Volksopstand van 10 maart 1959, maakte de Chinese regering duidelijk dat ze hun thuisland in de Himalaya nog steeds domineren, met een massale show van militair machtsvertoon. Op 6 maart bracht een gezamenlijke militaire oefening in het centrum van Lhasa, de hoofdstad van Tibet, […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":7290,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"categorie":[],"news_tag":[],"class_list":["post-3858","nieuws","type-nieuws","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nOp 10 maart 1959 braken in Tibet massale protesten uit tegen de Chinese troepen die Tibet waren binnengevallen en kennelijk van plan waren hun spirituele leider, de Dalai Lama, schade toe te brengen.
\nBinnen een paar dagen werd de Dalai Lama gedwongen te vluchten en begon de Chinese bezetting van Tibet, een historisch onafhankelijk land.<\/p>\n
\nIn Nagchu (Chinees: Naqu), een stad in de TAR, vertelde Wang Weidong, lid van het Permanent Comit\u00e9 van het Autonome Comit\u00e9 van de Autonome Regio, een bijeenkomst: “Ons district is in maart een gevoelige periode van stabiliteit ingegaan.”<\/p>\n
\nBeelden van de militaire oefening die in Chinese staatsmedia circuleerden, tonen China’s ‘stabiliteitsbehoud’ – politieke code taal voor het bestrijden van afwijkende meningen en handhaving van controle – in Tibet. Deze beelden geven tonen het onevenredige gebruik van geweld door China onder een bevolking waar geen gewelddadige opstand bestaat en waar Tibetaans verzet overweldigend geweldloos is.<\/p>\n