{"id":3695,"date":"2018-06-12T00:00:00","date_gmt":"2018-06-11T22:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/savetibet.nl\/nieuws\/verontrusting-over-historisch-ensemble-potala-paleis-in-lhasa\/"},"modified":"2025-10-27T13:51:05","modified_gmt":"2025-10-27T12:51:05","slug":"verontrusting-over-historisch-ensemble-potala-paleis-in-lhasa","status":"publish","type":"nieuws","link":"https:\/\/savetibet.eu\/nl\/nieuws\/verontrusting-over-historisch-ensemble-potala-paleis-in-lhasa\/","title":{"rendered":"Verontrusting over historisch ensemble Potala paleis in Lhasa"},"content":{"rendered":"

Op 17 februari (2018) raasde een grote uitslaande brand door de zevende-eeuwse Jokhang-tempel in Lhasa, een onderdeel van het historische ensemble van het Potala paleis, dat op de Werelderfgoedlijst staat (Afbeelding. 1). De omvang van de schade aan dit gebouw van uitzonderlijke en unieke architecturale en religieuze betekenis, is nog steeds niet bekend, grotendeels vanwege het gebrek aan concrete informatie van de kant van de Chinese autoriteiten, en er bestaat de zorg, dat mogelijk onjuiste reparatiewerkzaamheden worden ondernomen met betrekking tot het historische bouwwerk. Deze ontwikkeling benadrukt het belang van een evaluatie van de status van conserveringswerkzaamheden in de historische en culturele hoofdstad van Tibet, Lhasa, en roept additionele en urgente vragen op voor de 42ste<\/sup> sessie van de Werelderfgoed commissie.<\/p>\n

<\/div>\n
\n
\"Brand<\/p>\n

Afbeelding. 1: De brandende Jokhang-tempel, 17 februari 2018. <\/span><\/p>\n

Foto: anoniem <\/span> <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

De huidige bedreigingen voor Lhasa’s resterende culturele erfgoed, waaronder het historische ensemble van het Potala paleis, is acuut vanwege een aantal factoren, waaronder een dramatische toename van het Chinese binnenlandse toerisme en een snel uitbreidende infrastructuur, waarin Lhasa een spil is van een nieuw netwerk van wegen, spoorwegen en luchthavens voor zowel militair als civiel gebruik, hetgeen de strategische betekenis van de regio voor de Chinese Communistische Partij weerspiegelt. Deze context wordt onderstreept in het stedenbouwkundig plan voor Lhasa (2007-2020), waarin ontwikkeling en toerisme de belangrijkste prioriteiten zijn, en conservering nauwelijks wordt genoemd. Het stedenbouwkundig plan van juni 2008, waarvan International Campaign for Tibet een kopie heeft bemachtigd, stelt dat de planning prioriteit op korte termijn “het gebruiken van de sprong voorwaarts ontwikkeling” is, terwijl op basis van het lange termijn hoofddoel een “Nieuw Lhasa zal worden gebouwd onder harmonieus en welvarend socialisme.” In het gedeelte over de renovatie van de stad voor toerisme, is er geen sprake van het behoud van historische gebouwen.1)<\/sup> <\/a><\/p>\n

\n
\"Potala <\/div>\n<\/div>\n
\n
\"Nightlife<\/p>\n

Afbeelding 2 en 3: De visuele en spirituele integriteit van het Potala-paleis wordt nog steeds verstoord door het fenomeen van moderne verstedelijking. <\/span><\/p>\n

Foto’s: (2) KB, (3) Carlos Mel Bruno <\/span> <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

De historische Tibetaanse architectuur in het oude centrum van Lhasa en de gebouwen in de UNESCO werelderfgoed locatie bufferzone zijn niet adequaat beschermd, ondanks de voorgewende nadruk van de Chinese autoriteiten op hun belang. Slechts ongeveer 50 van de historische gebouwen van Lhasa staan vandaag de dag nog overeind, van 700 in 1948.2)<\/sup> <\/a> In de jaren tachtig en het begin van de jaren 90 werden de meeste traditionele gebouwen van het oude Lhasa afgebroken en vervangen door drie tot vier verdiepingen tellende betonnen huizen in \u0091neo-Tibetaanse\u0092 stijl. Veel van deze gebouwen werden vervangen nadat het Potala Paleis Ensemble was genomineerd als UNESCO Werelderfgoed (het was ingeschreven in 1994) en de historische oude stad door de Chinese autoriteiten was aangewezen, als een \u0093Nationale Historische en Cultureel Beroemde Stad\u0094 waarbij de monumentale historische gebouwen in de buurt van de Jokhang-tempel werden aangeduid als \u0093Voorkeur Beschermde Locatie\u0094.3)<\/sup> <\/a><\/p>\n

Vlak na de nominatie van het Potala-paleis voor UNESCO-status, begin 1995, werd tweederde van de historische gebouwen waaronder het historische Tibetaanse regeringsdistrict Shol aan de voet van het paleis afgebroken.<\/p>\n

\n
\"Nightlife<\/p>\n

Afbeelding. 4: In 2000, slechts ongeveer 50 traditionele huizen werden achtergelaten in het centrum van Lhasa. <\/span><\/p>\n

Kaart: Andre Alexander <\/span> <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

Het UNESCO-werelderfgoed ‘merk’ wordt gebruikt als onderdeel van de ambitieuze plannen van de Chinese regering om het hoogwaardige toerisme in Lhasa en daarbuiten te bevorderen, een onderdeel van China\u0092s strategische en economische doelstellingen in Tibet. In slechts drie dagen tijdens de Tibetaanse en Chinese Nieuwjaarsperiode van 15 tot 18 februari 2018, bezochten 216.400 toeristen de Tibetaanse Autonome Regio, een stijging van 30,7% in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar, met een omzet van 25 miljoen dollar in het toerisme.4)<\/sup> <\/a><\/p>\n

Het beschouwen van Tibetaanse cultuur als gebruiksartikel \u0096 terwijl tegelijkertijd de authentieke cultuur wordt ondermijnd door het op Tibetaanse religieuze identiteit gerichte Chinese beleid \u0096 werd duidelijk tijdens een recente Toerisme Expo in Lhasa, tijdens welke een \u0091nieuwe visie\u0092 op het diep symbolische voormalige huis van de Dalai Lama, het Potala-paleis, werd gepresenteerd in de lobby van het InterContinental Hotel.5)<\/sup> <\/a><\/p>\n

Tibetanen zelf worden steeds verder gemarginaliseerd door het gebruik van het Chinees als taal van het toerisme in Tibet, waardoor er werkgelegenheid ontstaat voor grote aantallen Chinese immigranten in een op zich arbeidsintensieve industrie. <\/p>\n

De hausse in het toerisme valt samen met een trend van intensivering van de repressie en hardline-beleid gericht op de Tibetaanse culturele identiteit. Een offici\u00eble circulaire, die in februari in Lhasa en de Tibetaanse autonome regio werd verspreid, drong er bij het publiek op aan om aangifte te doen van degenen, die ervan verdacht worden loyaal te zijn aan de ‘kwaadaardige krachten’ van de Dalai Lama. Daarnaast criminaliseert de circulaire in een verwijzing naar “22 illegale activiteiten” in feite iedereen, die het gebruik van de Tibetaanse taal willen aanmoedigen of de Tibetaanse cultuur willen beschermen, hetgeen bestempeld wordt als \u0093reactionaire en bekrompen nationalistische idee\u00ebn\u0094.6)<\/sup> <\/a><\/p>\n

In een dergelijk politieke klimaat zullen Tibetanen waarschijnlijk bang zijn zich uit te spreken in culturele erfgoed kwesties. Dit zou kunnen verklaren waarom in de nacht van de brand in de Jokhang sommige eerste berichten uit Lhasa ontkenden dat het vuur de Jokhang ook maar had bereikt, ondanks het online circulerende videobewijsmateriaal. <\/p>\n

Dit heeft waarschijnlijk invloed op de lokale betrokkenheid van Tibetanen bij culturele erfgoed kwesties in Lhasa. Chinese autoriteiten verwijzen naar een aantal overheidsdepartementen, die betrokken zijn bij conservering, maar verzuimen om de betrokkenheid van Tibetaanse deskundigen, ambachtslieden of lokale mensen te vermelden bij het herzien van plannen, een kwestie, die de Werelderfgoed commissie zou moeten aankaarten. De beperkingen op NGO’s in China en Tibet bemoeilijken het probleem en maken het bijna onmogelijk om te komen tot een ??onafhankelijke evaluatie van het conservering. Daarnaast is het zeer moeilijk voor UNESCO-delegaties om toegang te krijgen tot Lhasa. <\/p>\n

Het historische ensemble in kwestie in Lhasa bestaat uit het Potala-paleis, het winterverblijf van de Dalai Lama sinds de 7e eeuw tot de huidige Dalai Lama’s vlucht in ballingschap in 1959, de Jokhang-tempel, en de Norbulingka, het voormalige zomerpaleis van de Dalai Lama.7)<\/sup> <\/a><\/p>\n

De drie gebouwen werden bijgeschreven als UNESCO werelderfgoed in respectievelijk 1994, 2000 en 2001. In het stedenbouwkundig plan voor Lhasa wordt het Ensemble-gebied aangewezen als een van de belangrijkste gebieden voor \u0093verbetering\u0094 in het \u0093korte termijn bouwplan\u0094, waardoor de vrees ontstaat voor mogelijke sloopwerkzaamheden om toeristische infrastructuur te cre\u00ebren. <\/p>\n

\n
\"Nightlife
\n Afbeelding. 5: Het originele Shasarzur-gebouw in het centrum van Lhasa in 1995. Foto: Andre Alexander <\/span> <\/div>\n<\/div>\n
\n
\"Nightlife
\n Afbeelding 6: Het Shasarzur-gebouw vervangen door een gebouw in pseudo-Tibetaanse stijl, Foto: Tibet Heritage Fund <\/span> <\/div>\n<\/div>\n

Ook de omgeving is van onschatbare waarde. De overleden expert in de Lhasa-architectuur Andre Alexander schreef: \u0093Lhasa’s prestige en invloed als bakermat en centrum van het Tibetaanse boeddhisme gaf het een centrale rol binnen de Tibetaanse beschaving.\u0094 Het is zorgelijk dat noch het UNESCO Werelderfgoed, noch de Chinese Communistische Partij refereren naar het behoud van de historische gebouwen rond de Barkhor of in de bufferzones. Er is duidelijkheid nodig over welke gebouwen zullen worden geconserveerd, evenals over de details in de planning om deze gebouwen te behouden.<\/p>\n

Aanbevelingen<\/span><\/p>\n