![\"\"](\"https:\/\/savetibet.eu\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/un-logo-300.jpg\"){kind=logo}
<\/p>\n<\/p>\n
International Campaign for Tibet (ICT) drong er bij een belangrijke VN-comit\u00e9 op aan om het Chinese beleid inzake het recht op huisvesting, onderwijs en eigen cultuur van het Tibetaanse volk te onderzoeken. Executive Director Kai M\u00fcller van ICT Duitsland legde vandaag voorafgaand aan het beoordelingsproces door het VN-Comit\u00e9 voor Economische, Sociale en Culturele Rechten (CESCR) van China een verklaring in Gen\u00e8ve af.<\/p>\n
De CESCR zal de naleving beoordelen van het internationale Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten (IVESCR) door China op 8 mei 2014. De commissie ziet toe op de uitvoering van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten door haar lidstaten en beoordeelt elke staat om de vijf jaar. China’s tweede beoordeling stond gepland voor in 2010, maar het was vier jaar te laat met het indienen van haar verslag aan het comit\u00e9. Daarom komt deze beoordeling pas 9 jaar na de eerste.<\/p>\n
Op 5 mei werden de niet-gouvernementele organisaties, waaronder ICT, in de gelegenheid gesteld om verklaringen af te leggen met betrekking tot China’s naleving van het IVESCR. De volledige ICT verklaring is hieronder weergegeven.<\/p>\n
ICT Verklaring VN CESCR Beoordeling van China – 5 mei 2014<\/b><\/p>\n
Mijnheer de Voorzitter,<\/p>\n
International Campaign for Tibet (ICT) is diep veronrust over de verslechtering van de economische, sociale en culturele rechten in Tibet sinds China’s laatste beoordeling van het Internationaal Verdrag voor Economische, Sociale en Culturele Rechten (IVESCR) in 2005. In alle levenssferen zijn de omstandigheden voor het Tibetaanse volk verslechterd, als gevolg van de intensivering van het repressieve beleid en wetten, zoals ten uitvoer worden gelegd door de Chinese overheid, beknotten de facto hun recht op zelfbeschikking, zoals vastgelegd in artikel 1 van het ECOSOC-verdrag, en schenden daarbij vele anderen.
Sta mij toe enkele van de belangrijkste toe te lichten.<\/p>\n
Artikel 11 Het recht op een adequate levensstandaard<\/b>, zoals gedefinieerd in het ECOSOC-verdrag, omvat behoorlijke voeding, kleding en huisvesting. Gedwongen uitzettingen, gedefinieerd als permanente of tijdelijke verwijdering van personen tegen hun wil uit hun huizen en\/of de grond die ze bewonen, zonder de verstrekking van en toegang tot passende vormen van juridische of andere bescherming, zijn een schending van het recht op huisvesting. [ 1]<\/p>\n
In Tibet is de uitvoering van het Chinese beleid van verhuizing van Tibetaanse nomaden naar afgelegen nederzettingen en stedelijke gebieden een bedreiging voor het voortbestaan ??van een eeuwenoude manier van leven, die een integraal onderdeel vormt van de Tibetaanse identiteit en tevens voorziet in het levensonderhoud van Tibetaanse nomaden, hetgeen resulteert in de schending van andere rechten, zoals het recht om te werken. Het hervestigingsbeleid in Tibet word meestal zonder overleg of toestemming uitgevoerd en de lokale bevolking heeft geen recht om hiertegen in verweer te komen of deelname te weigeren.<\/p>\n
Artikel 13 Het recht op onderwijs<\/b>
De Chinese regering beweert dat zij het onderwijs in gebieden met etnische minderheden bevorderd en dat 94.7% van alle etnische provincies negen jaar verplicht onderwijs haalt. [2]<\/p>\n
Op papier is het aantal onderwijsinstellingen in Tibet inderdaad toegenomen. Echter, de kwaliteit van het onderwijs lijkt weinig voordeel te bieden aan Tibetaanse kinderen. De meeste scholen in Tibet zijn in Chinees-geori\u00ebnteerde gebieden. De offici\u00eble taal in de meeste klaslokalen is het Mandarijn, die niet alleen voor Tibetaanse kinderen moeilijk te begrijpen is, aangezien ongeveer 80% van de Tibetanen [3] geen Mandarijn spreekt, maar leidt ook, opzettelijk of onbedoeld, tot assimilatie van Tibetanen in de Chinese cultuur.<\/p>\n
In november 2012 protesteerden duizenden Tibetaanse 3de jaars studenten tegen kwesties, waaronder het taalbeleid van de overheid. In april 2013 werden acht van deze studenten veroordeeld tot een maximum van vier jaar in de gevangenis. [4]<\/p>\n
Artikel 15 Het recht op cultureel leven<\/b> vereist niet-inmenging in de uitoefening van culturele praktijken en positieve actie van de kant van lidstaten. [5]<\/p>\n
De Tibetaanse cultuur is nauw verbonden met het Tibetaanse boeddhisme.<\/p>\n
China verklaarde dat zij een beleid van godsdienstvrijheid nastreeft en dat haar wetten in dit opzicht juridische waarborgen bieden, zodat gelijke behandeling geboden wordt aan elke religie en geloofsgemeenschap. [6]<\/p>\n
In de loop van het afgelopen jaar, naast de verslechtering wat betreft onderdrukking van de godsdienstvrijheid in Tibet, heeft de communistische Chinese regering ook de regeling van de diep spirituele Tibetaanse religieuze praktijken aan zich getrokken. De Chinese autoriteiten hebben monastieke managementteams in Tibetaanse kloosters versterkt en controlemechanismen aangescherpt. Monniken en nonnen worden regelmatig onderworpen aan patriottische heropvoedingsprogramma’s, waar ze gedwongen worden om propaganda literatuur te lezen, waarin de Dalai Lama wordt afgezworen.<\/p>\n
Daarnaast zijn sinds de protesten van het voorjaar van 2008 op het Tibetaanse plateau Tibetaanse schrijvers, zangers en kunstenaars het doelwit geweest van een campagne tegen de Tibetaanse cultuur, waarbij bijna elke niet door de staat gesanctioneerde uiting van Tibetaanse identiteit kan worden gebrandmerkt als \u0091separatistisch\u0092. Velen van hen zitten gevangen voor de uitoefening van \u0093afscheidingsactiviteiten\u0094.[7]<\/p>\n
We willen het belang van de ondeelbaarheid van alle mensenrechten herhalen en doen een beroep op de Commissie ESCR bij de Volksrepubliek China aan te dringen om snel alle passende stappen te nemen om alle economische, sociale en culturele rechten van het Tibetaanse volk te verzekeren.<\/p>\n
Dank u, meneer de voorzitter??.<\/p>\n
Voetnoten<\/p>\n
[1]<\/b> CESCR, General Comment nr. Het recht op adequate huisvesting: gedwongen uitzettingen, 1997 International Campaign for Tibet (ICT) drong er bij een belangrijke VN-comit\u00e9 op aan om het Chinese beleid inzake het recht op huisvesting, onderwijs en eigen cultuur van het Tibetaanse volk te onderzoeken. Executive Director Kai M\u00fcller van ICT Duitsland legde vandaag voorafgaand aan het beoordelingsproces door het VN-Comit\u00e9 voor Economische, Sociale en Culturele Rechten (CESCR) […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"categorie":[],"news_tag":[],"class_list":["post-3394","nieuws","type-nieuws","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
[2]<\/b> E\/C.12\/CHN\/2<\/a>, China’s Uitvoeringsrapport van het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten, juli 2012
[3]<\/b> ICT briefing paper \u0093Onderwijs in Tibet\u0094
[4]<\/b> Tibetaanse Centrum voor Mensenrechten en Democratie, Demonstrerende Chabcha Studenten veroordeeld tot vier jaar, april 2013
[5]<\/b> CESCR, General Comment Nr 21<\/a>: Het recht van iedereen om deel te nemen aan het culturele leven, 2009
[6]<\/b> E\/C.12\/CHN\/2<\/a>, China rapport Uitvoering van het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten, juli 2012
[7]<\/b> ICT, ‘Een Razende Storm<\/a>‘. Hardhandig optreden tegen Tibetaanse schrijvers en kunstenaars Na Tibet’s Lente Protesten van 2008\u0094, mei 2010<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"