{"id":14232,"date":"2026-09-08T15:23:16","date_gmt":"2026-09-08T13:23:16","guid":{"rendered":"https:\/\/savetibet.eu\/?post_type=nieuws&p=14232"},"modified":"2026-09-09T16:04:23","modified_gmt":"2026-09-09T14:04:23","slug":"overstromingen-in-tibet-en-nepal-onderstrepen-opnieuw-de-noodzaak-van-tibetaans-beheer-van-het-hoogland","status":"publish","type":"nieuws","link":"https:\/\/savetibet.eu\/nl\/nieuws\/overstromingen-in-tibet-en-nepal-onderstrepen-opnieuw-de-noodzaak-van-tibetaans-beheer-van-het-hoogland\/","title":{"rendered":"Overstromingen in Tibet en Nepal onderstrepen opnieuw de noodzaak van Tibetaans beheer van het hoogland"},"content":{"rendered":"\n

Op 26 augustus 2026 raasde een catastrofale keten<\/a> van gletsjerinstortingen en puinstromen vanuit de hoge Himalaya naar beneden; daarbij kwam een \u200b\u200bmuur van rotsen, ijs, modder en water vrij die valleien, dorpen en infrastructuur in West-Tibet en Noord-Nepal verwoestte en tegelijkertijd de Kyidong-grensovergang (\u0f66\u0f90\u0fb1\u0f72\u0f51\u0f0b\u0f42\u0fb2\u0f7c\u0f44\u0f0b\u0f0d) op de grens tussen Nepal en Tibet volledig wegvaagde. De ramp eiste honderden levens en liet vele mensen vermist<\/a> achter in Nepal en Tibet, terwijl China’s belangrijkste handelspoort naar Zuid-Azi\u00eb in enkele minuten tijd in puin werd gelegd.<\/p>\n\n\n\n

Decennialang vormde de Chinese slogan rending shengtian<\/em> \u4eba\u5b9a\u80dc\u5929 (“menselijke vastberadenheid kan de natuur overwinnen\u201d) de rechtvaardiging voor grootschalige infrastructuur- en ontwikkelingsprojecten in Tibet en China, gericht op het bedwingen van uitdagend terrein en het verwerven van controle over de omgeving. De recente overstromingen in Tibet en Nepal hebben echter de grenzen \u2013 en soms het catastrofale falen \u2013 van dit ontwikkelingsmodel blootgelegd. Terwijl de wereld discussieert over de vraag of klimaatverandering dan wel een geologische gebeurtenis de oorzaak was, heeft deze ramp duidelijk gemaakt dat de natuur zelfs de meest ambitieuze en kapitaalkrachtige ontwikkelingsinitiatieven kan dwarsbomen en tenietdoen.<\/p>\n\n\n\n

In tegenstelling tot het model van Peking erkennen Tibetaanse gemeenschappen op het hoogland al eeuwenlang het belang van zorgzaam beheer van het milieu en het onderhouden van een symbiotische relatie met het landschap en de natuurlijke hulpbronnen van Tibet. Dit veerkrachtige en duurzame model werd door de Chinese bezetting van Tibet tenietgedaan. Met de bezetting werd de ideologie van Peking opgelegd \u2013 de opvatting dat de mens de natuur kan beheersen \u2013 en al snel volgde een grootschalige, meedogenloze uitbreiding van de infrastructuur over het Tibetaanse hoogland; dit heeft in veel opzichten het kwetsbare ecosysteem van het Tibetaans Plateau ontregeld en de kans op frequentere en ernstigere natuurrampen vergroot.<\/p>\n\n\n\n

De overstromingen in het grensgebied van Nepal en Tibet vormen een tragische herinnering aan de enorme kracht van de Himalaya om de natuurelementen te ontketenen, en aan het belang om deze elementen te beheersen en ermee om te gaan op een wijze die de ecologische veerkracht en duurzaamheid bevordert. In tegenstelling tot de ’top-down’-benadering van Peking bieden eeuwen van Tibetaans natuurbeheer op lokaal niveau een alternatief en positief model voor het beheer van milieurisico’s; een model dat China dringend ter harte moet nemen.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

China’s ‘de mens overwint de natuur’-model (\u4eba\u5b9a\u80dc\u5929) vergroot de milieurisico’s in Tibet en de bredere regio<\/h3>\n\n\n\n

Geworteld in de mao\u00efstische leus “de mens moet de natuur overwinnen” (\u4eba\u5b9a\u80dc\u5929), beschouwt dit wereldbeeld het Tibetaans Hoogland niet als een kwetsbaar ecosysteem op grote hoogte of als een heilig landschap, maar als een grensgebied dat onderworpen, technisch aangepast en in de moderne Chinese staat ge\u00efntegreerd moet worden. Sinds de jaren vijftig \u2013 en in versneld tempo na 2000 \u2013 heeft Peking enorme middelen ge\u00efnvesteerd in ingrijpende infrastructuurprojecten. De spoorlijn tussen Golmud en Lhasa, voltooid in 2006 en later doorgetrokken naar Shigatse, doorkruist de permafrost en hoge bergpassen van het hoogland via 36 tunnels (zeven op het traject Golmud-Lhasa en 29 op het traject Lhasa-Shigatse). Wegennetwerken doorkruisen inmiddels de regio, terwijl honderden waterkrachtdammen<\/a> de bovenlopen van Azi\u00eb’s grote rivieren benutten. Er is een sterke toename van luchthavens, hoogspanningslijnen, mijnbouwinstallaties en stedelijke uitdijing. Hoewel deze projecten officieel worden gepresenteerd als maatregelen voor armoedebestrijding, modernisering, nationale veiligheid en milieubescherming, dienen ze in werkelijkheid om de politieke controle te verstevigen, de winning van grondstoffen te vergemakkelijken en de traditionele Tibetaanse levenswijze te veranderen. Bovendien brengen ze aanzienlijke milieurisico’s met zich mee voor landen die stroomafwaarts liggen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Propagandamateriaal van Chinese staatsmedia, waarop de vlag van de CCP centraal staat bij de herstelwerkzaamheden aan wegen na een ramp.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

De milieukosten van de infrastructuurprojecten in Peking zijn aanzienlijk. Bouwactiviteiten verstoren kwetsbare ecosystemen in de Alpen, versnellen het smelten van de permafrost en vergroten het risico op aardverschuivingen, gletsjerinstortingen en overstromingen door het doorbreken van gletsjermeren. Cultureel gezien heeft de omvang van de veranderingen de Tibetaanse wijsheid, die van oudsher de harmonie met de natuur benadrukte, gemarginaliseerd. In tegenstelling tot de traditionele Tibetaanse kennissystemen, opereert de Chinese partijstaat vanuit de diepgewortelde overtuiging dat technologie en staatsmacht de natuur kunnen en moeten domineren. In Tibet blijft deze ideologie een van de meest intensieve infrastructuurprojecten ter wereld vormgeven, met blijvende gevolgen voor zowel het landschap als de Tibetanen die er wonen.<\/p>\n\n\n\n

De reikwijdte van China\u2019s ethos van ren ding sheng tian<\/em> (de mens die de natuur overwint) reikt tot buiten de eigen landsgrenzen en vergroot de risico’s voor het bredere ecosysteem van de Himalaya. De directe omgeving van de Langtang Lirung in Nepal is hier een treffend voorbeeld van; het gebied is uitgegroeid tot een zone voor grootschalige waterkrachtontwikkeling, waarbij Chinese bedrijven worden ingeschakeld vanwege hun technische expertise. In de corridor Rasuwa-Bhotekoshi-Trishuli worden diverse waterkrachtprojecten gerealiseerd en wordt op grote schaal aan tunnelbouw gedaan. De miljarden kostende spoorlijn<\/a> tussen China en Nepal (ook wel de Kyidong-Kathmandu-spoorlijn genoemd), een project in het kader van China\u2019s ‘Belt and Road’-initiatief, is ontworpen om dwars door de bergketens van de Himalaya te lopen. Volgens de Nepali Times<\/em>, die verwijst naar een Chinees haalbaarheidsonderzoek in een voorstadium, zal het traject via een uitgebreid tunnelstelsel onder het Nepalese Nationaal Park Langtang door lopen om Kyidong met Kathmandu te verbinden. In het licht van de overstromingen in het grensgebied tussen Nepal en Tibet zouden deskundigen kritische vragen moeten stellen over de risico’s van een dergelijk ambitieus en ingrijpend project, maar de eisen van het Chinese ontwikkelingsmodel zullen eventuele zorgen helaas waarschijnlijk overstemmen.<\/p>\n\n\n\n

Terwijl de wereld nog bekomen moet van de schok van de recente overstroming in het grensgebied van Nepal en Tibet, kondigde China op 31 augustus aan <\/a>dat de waterkrachtcentrale Shuangjiangkou officieel in gebruik is genomen. Dit megaproject, dat wordt aangeprezen als de hoogste dam ter wereld, is gebouwd in de rivier de Gyalmo Ngulchu (Dadu) in Barkham, Sichuan. De systemische risico’s van deze infrastructuurketen kwamen op dramatische wijze aan het licht op 11 november 2025, toen het instorten van de 758 meter lange vrijdragende Red Flag-brug (Hongqi-brug)<\/a> wereldwijd het nieuws haalde. De instorting werd veroorzaakt door aardverschuivingen, die op hun beurt werden uitgelokt door de wateropstuwing in het Shuangjiangkou-stuwmeer \u2013 de vijfde dam in een enorme reeks van 28 geplande dammen<\/a> in de Gyalmo Ngulchu.<\/p>\n\n\n\n

\n