Dharamshala, India – Op 2 september 2025 vieren we de 65e verjaardag van de Tibetaanse Democratiedag, de dag waarop in 1960 het eerste Tibetaanse parlement in ballingschap werd opgericht.
In februari 1960, in de heilige stad Bodhgaya in India, hield de Dalai Lama een toespraak tot het Tibetaanse volk waarin hij zijn politieke visie op een toekomstig Tibet uiteenzette. Hij zei toen:
“Aangezien het in Tibet, anders dan in het verleden, belangrijk is om een democratisch regeringssysteem te vestigen met een mix van religie en politiek, moet er een volksvergadering komen die door het grote publiek is samengesteld via een kiesstelsel. U zou bij uw terugkeer mensen in de gemeenschap moeten identificeren die goed opgeleid, bekwaam en patriottisch zijn en het vertrouwen van het volk genieten. Op dit moment zou u een afgevaardigde moeten kiezen uit elk van de vier belangrijkste religieuze [boeddhistische] tradities en drie uit elk van de drie provincies [van Tibet]”.
In 1990 zette de Dalai Lama de volgende stap in zijn streven naar verdere democratisering en vestiging van de rechtsstaat toen hij vroeg om een specifiek grondwet voor de Tibetanen in ballingschap, dat als wet zou gelden voor het Tibetaanse bestuur. De grondwet moest het beste van het moderne democratische systeem en de traditionele Tibetaanse waarden integreren. Zo werd de grondwet op 14 juni 1999 aangenomen door de ‘Assembly of Tibetan People’s Deputies’.
In het hoofdstuk “Principes van het Tibetaanse Bestuur” benadrukte de grondwet de Tibetaanse wens om verantwoordelijke leden van de internationale gemeenschap te zijn. Het luidde:
“Het is de plicht van het Tibetaanse Bestuur om zich te houden aan de principes van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, zoals vastgelegd door de Verenigde Naties, en om alle andere landen ter wereld aan te sporen en aan te moedigen deze Verklaringen te respecteren en na te leven. De grondwet zal de nadruk leggen op het bevorderen van het morele en materiële welzijn van het Tibetaanse volk, de bescherming van hun sociale, culturele, religieuze en politieke rechten, en in het bijzonder op de uiteindelijke verwezenlijking van hun gemeenschappelijke doel”.
In 2001 democratiseerde de Dalai Lama het systeem verder door wijzigingen in de grondwet door te voeren die het publiek en hun vertegenwoordigers de bevoegdheid gaven om leden van de Kashag te selecteren en te benoemen. Sindsdien wordt de voorzitter van de Kashag rechtstreeks door het volk gekozen. De voorzitter stuurde op zijn beurt zijn nominaties voor de leden van de Kashag naar het parlement, dat daarover een besluit nam. Voorheen was het de Dalai Lama die de leden van het kabinet benoemde tijdens het congres.
Naarmate de jaren verstreken, zette Zijne Heiligheid de Dalai Lama in 2011 de belangrijkste stap om de Tibetaanse democratische structuur te veranderen. Hij kondigde de overdracht van zijn gezag aan de drie pijlers van de democratie aan. De grondwet werd in die zin gewijzigd en de Kashag werd volledig verantwoording schuldig aan het parlement.
De Dalai Lama kondigde toen aan dat hij een einde maakte aan meer dan 300 jaar heerschappij van de Dalai Lama’s over de centrale Tibetaanse regering. Even belangrijk was de boodschap dat het voortaan volledig aan het Tibetaanse volk was om zijn verantwoordelijkheden voor de Tibetaanse democratie op zich te nemen.
Sindsdien is de Dalai Lama geen staatshoofd meer, maar vooral het symbool van de Tibetaanse identiteit, eenheid en morele leiding. Hoewel hij zich volledig heeft teruggetrokken uit de dagelijkse politiek, blijft hij wereldwijd de stem en de vertegenwoordiger van het Tibetaanse volk.
Wilt u ICT’s werk steunen? Dat kan hier!
